Historia Kościoła

historiabarbarki2016

Drewniany kościółek filialny pw. św. Barbary w Lubawie, to jeden z najcenniejszych zabytków w Lubawie, usytuowany w centrum Świętej Ziemi Lubawskiej przy ul. Grunwaldzkiej. Kościół należy do parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Anny. Kościół ten przez miejscową ludność zwany szpitalnym, Barbarką bądź Basią – istnieje w miejscu kaplicy św. Barbary, zbudowanej z fundacji biskupa Mikołaja Chrapickiego w 1500r. Kaplica została zniszczona 1629r., podczas wojny szwedzkiej. Odbudowano ją – pw. św. Jana i św. Barbary w latach 1672-1676. Pożar miasta w 1724r.,dosięgnął również kaplicę. W miejscu pogorzelisku w latach 1770-1779 wzniesiono na miejscu dawnego kościoła i szpitala pw. św. Jerzego, obecny Kościoł pw. Św.Barbary, który znajdował się poza obrębem starego miasta. Jest to kościół drewniany o konstrukcji zrębowej z późnobarokowym pięknym ołtarzem głównym, który tworzy zwartą całość wraz z otaczającymi go ołtarzami bocznymi. Budowla stoi na kamiennej podmurówce i jest jednonawowa z przylegającą zakrystią oraz skarbcem. Od strony wschodniej wzniesiona prostokątna wieża o konstrukcji zrębowej, której hełm zwieńczony jest chorągiewką wiatrową z datą roczną 1811. W świątynia znajduje się sześć cynowych świeczników oraz ambona z XVIII w., olbrzymia ręcznie wykonana kłódka oraz zamocowana u stropu finezyjna późnobarokowa tęczowa belka, na której widnieje Grupa Ukrzyżowania. Poza tym na konsolach w nawie znajdują się rzeźby św. Jana Nepomucena i św. Jerzego. Na drewnianej wieży znajduje się, lany w Gdańsku, zabytkowy dzwon z 1716 r. Całość upiększają organy o zewnętrznej oprawie neorenesansowej. Wystrój kościoła bez wątpienia zalicza się do najpiękniejszych wnętrz barokowych na terenie województwa warmińsko-mazurskiego. Kościół należy do grupy ośmiu drewnianych kościołów zbudowanych między XVI a XVIII w., które znajdują się na na terenie Ziemi Lubawskiej.

Wyposażenie wnętrza kościoła.:

– Strop przykryty pozorną kolebką o profilu falistym,podłoga deskowa. – W ścianach bocznych świątyni dwie trójboczne wnęki spowiedne otwarte do wewnątrz. – Organy o zewnętrznej oprawie neorenesansowej i współczesnym wyposażeniu – zbudowane przez Edwarda Witeka – pochodzącego z Ebląga – 1910r, instrument : traktura pneumatyczna , wiatrownice pneumatyczne stożkowe, miech fałdowy, 6 rejestrów, 2 manuały + pedał. holy-biblia